Over Windtoon

De aanloop van een ochtend die weet dat ze zich over zal geven, het traag traag aanzwellen van wind, het vanuit de verte naderen van de slaaptrek van duizenden ganzen, de bloei op een plek waar niemand komt, een versleten muziekstuk, de roep om aandacht van een vergeten stuk land in de herinnering van haar die daarboven nog gezongen heeft. Vooralsnog is het slechts de ons resterende taal. Of zoals twee keuvelende raven in een boomtop zeggen: “Vandaag was er een heerlijk warme zon, maar eens zien wat er morgen uit de dageraad tevoorschijn kruipt”.

Met werken van Christiaan Kuitwaard.

Recensies

De lezer die zijn verzet opgeeft, niet meer probeert om iets te pakken, te begrijpen, en zich overgeeft aan het onbenoembare fluisteren van de natuur en van de wind, heeft met Windtoon een bijzonder boekje in handen. ‘Het blijft leiachtig grijs wind stil’ (p.56). Kleefstra nodigt ons uit die stilte binnen te treden, heeft die stilte en leegte voor ons in stamelende regels gevangen. Misschien schuilt hierin wel een antwoord op de openingsregel: ‘Vang maar eens wind in een toon die van haarzelf is’. Hoe ongrijpbaar de wind ook mag zijn: Kleefstra heeft ons -opnieuw- meegenomen op een bijzondere reis. (Eric van Loo, Meander magazine, https://meandermagazine.nl/2019/04/jan-kleefstra-windtoon/)

 Weer een bundel van grote pracht en zeggingskracht. De tekeningen van Christiaan Kuitwaard completeren dit fraaie werkje. En wie gelegenheid heeft Kleefstra ergens te zien optreden, mag dat niet missen! Heel bijzonder ook. (Karel Wasch, Poëzie Leestafel, https://poezie-leestafel.info/component/content/article/windtoon?catid=319:jan-kleefstra&Itemid=150)